Japoński odpowiednik aktorów lub aktorek podkładających głosy postaciom w produkcjach animowanych, grach, słuchowiskach radiowych lub dubbingujących aktorów w filmach zachodnich. Japońscy aktorzy głosowi studiują w specjalnych szkołach i mają znacznie wyższy status niż ich odpowiednicy w pozostałych krajach, wielu z nich ma nawet swoje fankluby. Popularność zyskana jako seiyū pozwala im często na rozpoczęcie kariery w przemyśle muzycznym. Wiele aktorek głosowych, poza śpiewaniem w anime, wydaje płyty solowe, które rozchodzą się w sporych nakładach.
Jednymi z najbardziej utalentowanych śpiewających seiyū są Megumi Hayashibara, Junko Iwao oraz Maaya Sakamoto.
Ogólne określenie na muzykę z filmu, serialu, gry lub muzyki towarzyszącej książkom. Do muzyki w anime przywiązuje się zazwyczaj większą wagę niż w animacji zachodniej i do każdego popularnego anime wydawane są płyty z muzyką w nich zawartą. Często muzyki skomponowanej do serialu jest tyle, że co jakiś czas wydawane są kolejne części ścieżki dźwiękowej jednego tytułu. Zdarza się, iż nie wszystkie utwory skomponowane do filmu lub serialu zostają w nim wykorzystane, a niektóre pojawiają się jedynie w krótkim fragmencie. Na OST-ach pojawiają się zwykle wszystkie utwory w pełnych wersjach, co jest dodatkowym powodem do nabywania takich wydawnictw.
Można wydzielić kilka rodzajów kompozycji pojawiających na soundtrackach anime. Tematy muzyczne (theme music) to utwory, zazwyczaj piosenki, pojawiające się w openingach i endingach, które wprowadzać mają widza w odpowiedni nastrój i są utworami najbardziej kojarzonymi z danym anime. Muzyka tła (BGM), zazwyczaj instrumentalna, ma oddawać w anime nastrój w konkretnych scenach. Często są to kompozycje orkiestralne, ale zdarzają się podkłady elektroniczne, jazzujące, czy też relaksacyjne. W niektórych produkcjach wewnątrz odcinków lub filmu pojawiają się dodatkowe piosenki (insert songs), mające uzupełnić sceny lirycznie. Najczęściej podczas trwania takich piosenek nieobecna jest narracja ani dialogi, co pozwala piosenkom tym przejąć na chwilę rolę narratora. Ostatnim typem nagrań, jaki pojawia się na tego typu wydawnictwach, jest muzyka z tzw. image albums, zawierających wstępną wersję muzyki do anime, napisaną na podstawie samego scenariusza, jeszcze przed rozpoczęciem realizacji danego tytułu. Zazwyczaj są to tematy muzyczne i utwory mające oddać osobowości poszczególnych postaci.
Czołówka, często poprzedzona przypomnieniem wcześniejszych odcinków lub pojawiająca się bezpośrednio na początku odcinka. Krótka (od kilkudziesięciu sekund do około półtora minuty) animowana sekwencja, często reżyserowana przez inną osobę niż twórca serialu, której towarzyszy piosenka albo, rzadziej, utwór instrumentalny. Piosenki do openingów często wykonują znane w Japonii gwiazdy. Czasami mówi się, że opening potrafi wiele powiedzieć o samej serii. Prawie zawsze pojawia się w serialach (zdarza się, że brakuje go w pierwszym odcinku), często również w OAV. W filmach jest rzadkością.
Sekwencja kończąca anime, po niej często pojawia się zapowiedź następnego odcinka. W przeciwieństwie do openingu, często spokojny, stonowany. Pojawia się we wszystkich typach anime – serialach, OAV i filmach. Jest to typowa lista płac, jednak często towarzyszy jej jakaś animacja połączona z piosenką lub muzyką.
Utwór zamieszczony na soundtracku anime, gry komputerowej czy adudio dramy, wykonywany przez seiyū konkretnej postaci, często służący promocji danego tytułu, nierzadko zdobywający ogromną popularność. Jedną z najbardziej znanych aktorek głosowych wykonujących image songi jest Megumi Hayashibara. Przykładem image songu może być „Zankoku na tenshi no tēze” (opening „Neon Genesis Evangelion”), wykonywany przez seiyū Rei (Hayashibara), Asuki (Yuko Miyamura) i Misato (Kotono Mitsuishi), każda wersja zamieszczona na soundtracku jako osobny utwór, czy piosenka „Hare hare yukai” w wykonaniu Ayi Hirano, pochodząca z anime „Melancholia Haruhi Suzumiyi”.