2.

Czas przejść do wymiaru praktycznego powyższych rozważań i na podstawie analizy konkretnego odcinka, spróbować odpowiedzieć sobie na pytanie, o czym w ogóle jest „BP” i jak owe
Babcia Manaki po śmiercirozważania o strukturze dzieła, działają w rzeczywistości.
„BP” to składająca się z dwunastu odcinków seria anime, zrealizowana na podstawie bestsellerowej serii light novels „Boogiepop”, autorstwa Kouheia Kadono. Książki te cieszyły się (cieszą się nadal) wielką estymą wśród czytelników, ewoluując w różne poboczne historie, składające się na imponujące uniwersum „boogiepopowe”. Siłą rzeczy musiał na fali tego sukcesu w końcu powstać serial anime, manga jak również live action movie.
Nie sposób streścić całą fabułę „BP”, gdyż zajęłoby to strasznie dużo miejsca, poza tym nie takie jest zamierzenie tego artykułu. Nie chciałbym również odbierać przyjemności potencjalnym widzom „BP”. Skupię się jedynie na dosyć szczegółowym zreferowaniu wydarzeń pierwszego odcinka, dającego dobre wyobrażenie o tym, jaki klimat panuje w serialu i na podstawie którego chyba uda mi się zaprezentować w działaniu schemat konstrukcyjny „BP”, naszkicowany w rozdziale pierwszym.

Scena 1 odsłona 1 (przeszłość)
Widzimy pogrążoną w ciemnościach nocy Shinyo Academy. Słychać jęki i krzyk oraz rozbryzgującą się strugę krwi. Nagle z dachu szkoły wystrzeliwuje w nocne niebo snop światła. Następują silne wyładowania elektryczne, które pozbawiają Miasto (brak nazwy własnej) elektryczności – zapada kompletna ciemność. Monitory komputerów wyświetlają komunikat: „error”. Wszystko wraca do normy.
Scena 2 odsłona 1 (czas obecny)
Jest ostatni dzień szkoły w Hijiridani High School. Uczennice w szkolnej łazience rozmawiają o tajemniczych zgonach i zaginięciach osób, które – jak sądzą – były następstwem pojawienia się tajemniczego snopu światła przed miesiącem. Innym wytłumaczeniem zniknięć jest teoria, że porwał dzieci Boogiepop. Moto Tonamura – główna bohaterka odcinka myje ręce.
Scena 2 odsłona 2 (przeszłość)
Wspomnienia Moto. Przyjaciółka Moto – Yasuko, namawia ją, by wybrały się z paroma osobami wieczorem do miasta. Moto sie waha, gdyż boi się relacji międzyludzkich, szczególnie zaś peszy ją towarzystwo chłopców. Jednak w końcu się zgadza.
Scena 2 odsłona 3 (czas obecny)
Ponownie widzimy Moto, która myje ręce, wspominając to, co przed chwilą zobaczyliśmy. Na niebie rozciąga się dziwna tęcza.
Scena 2 odsłona 4 (przeszłość)
Wieczorem, podczas zabawy w karaoke, jeden z chłopców mówi, że ludzie widują na mieście ducha Masamiego Saotome, jednego z zaginionych uczniów. Najbardziej zaskoczona tą informacją jest Yasuko, która była kiedyś dziewczyną Masamiego. Moto sugeruje, że Masami został schwytany przez Boogiepopa, tajemniczą postać z miejskich legend.
Scena 2 odsłona 5 (przeszłość)
Moto w łazience myje ręce i odbywa rozmowę z Yasuko, która prosi ją, by ta nie zdradziła się przed obecnym chłopakiem Yasuko, że była kiedyś dziewczyną Masamiego.
Scena 3 odsłona 1 (wspomnienie we wspomnieniu)
Moto wspomina. Yasuko była kiedyś tak samo zamkniętą w sobie dziewczyną, jak Moto. Zmieniła się, kiedy poznała Masamiego.
Moto Tonomura i Masami Saotome Rozstali się, gdyż dziewczyna zaczęła go regularnie zdradzać.
Scena 3 odsłona 2 (wszpomnienie we wspomnieniu)
Moto spotyka się z Masamim w zalanej deszczem altance. U stóp chłopaka leży martwy królik. Moto jest w tej scenie posłańcem pomiędzy Yasuko a Masami i przekazuje chłopakowi wiadomość, że Yasuko obwinia się za rozpad ich związku. Masami uważa inaczej, patrzy na martwego królika i pyta retorycznie: „Po co one żyją? Przecież i tak w końcu umierają”. Brak reakcji chłopaka na wiadomość od Yasuko, Moto odbiera jako znak, że chłopak nigdy tak naprawdę nie kochał Yasuko. Moto zakochuje się w Masamim.
Scena 4 odsłona 1 (przeszłość)
Moto wracając z imprezy karaoke opowiada, że po skończeniu gimnazjum ona i Masami poszli do różnych szkół i już nigdy się nie spotkali. Moto marudzi z tyłu za resztą grupy, pogrążona w myślach zbacza w ciemny zaułek i widzi ducha Masamiego. Pojawieniu się chłopaka towarzyszą elektryczne wyładowania, zakłócenia dźwięku. Masami zbliża się do dziewczyny, słychać jej krzyk.
Scena 4 odsłona 2 (przeszłość)
Widzimy jak ojciec Moto budzi dziewczynę. Moto przypomina sobie zdarzenia z poprzedniego wieczoru, nie wiedząc czy naprawdę miały miejsce czy też były wytworem jej wyobraźni chociaż na ręku ma widoczny czerwony ślad. Czyści wszystko wokół.
Scena 4 odsłona 3 (przeszłość)
Moto wpatruje się w wystawowe witryny i rozmyśla nad sensem życia. Na tarasie widokowym stoi nieznana dziewczynka ubrana w szpitalną koszulę i wyciąga ku czemuś w przestrzeni rękę.
Scena 4 odsłona 4 (przeszłość)
Rozmowa pomiędzy Moto a Yasuko. Moto nie przyznaje się przyjaciółce, że widziała ducha Masamiego. Yasuko natomiast zwierza się Moto, że słyszała plotki o Masamim, mówiące o tym, że w szkole do której uczęszczał, również został porzucony przez dziewczynę – niejaką Nagi Kirimę. Winą za zniknięcie Masamiego Yasuko obarcza więc Nagi Kirimę.
Scena 4 odsłona 5 (przeszłość)
Moto idzie do szkolnej pielęgniarki. Tam spotyka Jonōchiego, chłopaka, który pyta ją, czy zdaje sobie sprawę, że do jej serca przyssał się robak i zjada ją od środka? Zaskoczonej wyjaśnia, że robak jest tak naprawdę tłumionymi uczuciami, które doprowadzają Moto do obłędu. Przerażona dziewczyna ucieka, ale w duchu przyznaje Jonōchiemu rację.
Scena 5 odsłona 1 (przeszłość)
Moto postanawia pójść tropem Masamiego. Odwiedza jego szkołę i pyta napotkaną dziewczynę, czy ta zna Nagi Kirimę. Tōka, bo
Moto Tonomura i Mantikoratak nazywa się napotkana dziewczyna, informuje Moto, że Nagi porzuciła szkołę po piątym semestrze i nie wiadomo co się z nią teraz dzieje.
Scena 5 odsłona 2 (przeszłość)
Moto, nie wiedząc co ze sobą począć, wraca w pobliże ciemnego zaułku, w którym objawił jej się duch Masamiego. Następuje kolejne wyładowanie elektryczne, dźwięk się załamuje i pojawia elektryczny impuls, który każe dziewczynie podążać za sobą. Duch Masamiego materializuje się po raz drugi. Dziewczyna próbuje wyznać Masamiemu miłość, ale ten jej nie rozpoznaje, gdyż to nie jest duch masamiego. Zjawa oświadcza Moto, że ją pożre. Kompletnie przybitej dziewczynie jest to zupełnie obojętne. W momencie gdy ma to nastąpić, pojawia się Boogiepop i „dematerializuje” ducha. Boogiepop wyjaśnia Moto, że to był Zjadacz Ludzi – Mantikora. Każe jej zapomnieć o Masamim, oświadczając przy okazji, że to on zabił prawdziwego Masamiego.
Scena 5 odsłona 3 (czas obecny)
Widzimy Moto myjącą ręce i rozmyślającą nad tym, co ją spotkało: czy to wszystko faktycznie miało miejsce a może są to tylko jej urojenia? Nic się nie zmienia. Moto nadal nienawidzi siebie, ale postanawia jakoś brnąć przez życie dalej.

Jak widać (mam nadzieję, że to wyszło dość czytelnie), w centrum pierwszego odcinka mamy Moto Tonomurę, której losy śledzimy przez wszystkie kolejne sceny i odsłony. Akurat tutaj tak szczęśliwie się to ułożyło, gdyż na przestrzeni całego serialu nie jest to zasadą.
Manaka KisaragiSą odcinki w których śledzimy losy kilku równorzędnych bohaterów naraz. Ale nawet w tym pierwszym odcinku nie jest to aż tak przejrzyste, jak wynika chociażby z tego obszernego streszczenia. Kolejne odsłony nie są bowiem oddzielone od siebie żadną przerwą czy numeracją. Przechodzą płynnie jedna w drugą – właśnie na zasadzie swobodnego toku myśli Moto, mieszając czas przeszły z obecnym, wspomnienie z tym co dzieje się teraz. Trzeba więc naprawdę bardzo się skupić, by te cząstkowe całostki wyłapać i wyodrębnić. Wracając do tematu: wraz z rozwojem akcji, jak widać w kolejnych scenach, poszczególnych odsłonach, wprowadzane zostają kolejne postaci. I tak, pojawia się dziewczynka w szpitalnej koszuli, Manaka Kisaragi (scena 4 odsłona 3), kluczowa postać “BP”. Pojawia się Jonōchi (scena 4 odsłona 5), który będzie głównym bohaterem odcinka drugiego anime. Następnie mamy ledwo zasygnalizowany wątek bardzo ważnej postaci w świecie „BP” Nagi Kirimy (scena 4 odsłona 4 oraz scena 5 odsłona 1). Spotykamy Tōkę Miyashitę (scena 5 odsłona 1). Mamy w końcu wątek tajemniczej Mantikory, Zjadacza Ludzi (scena 4 odsłona 1 oraz scena 5 odsłona 2) jak i samego Boogiepopa (scena 5 odsłona 2).