Bardzo trudno studiować historię, kulturę oraz obyczaje kraju, z którego nie pochodzimy. Japonia jest przez wielu uważana, moim zdaniem słusznie, za „inny świat”, w którym bardzo trudno odnaleźć się obcemu. Najlepszym tego przykładem jest mitologia japońska, która wielu z nas może szokować, brzydzić i zdumiewać, jednak właśnie na tym wychowywały się pokolenia samurajów i na tym dzisiaj wychowują się japońscy biznesmeni.

U schyłku piętnastego wieku w feudalnej Japonii nękany wizją klęski daimyo Satomi pogrążony w rozpaczy i szaleństwie, nie widząc żadnej szansy na zwycięstwo proponuje własnemu psu córkę – Fuse, w zamian za głowę swojego przeciwnika. Zakrwawione zwierzę, ku ogólnemu zaskoczeniu, przynosi swojemu panu zdobycz, co zmusza lorda do spełnienia danej zwierzęciu obietnicy. Po roku czasu daimyo wysyła samuraja, aby zabił psa i jednocześnie uwolnił córkę. Niestety próba ratunku okazuje się tragiczna dla Fuse, która ginie od kuli przeznaczonej dla psa. Z jej naszyjnika uwolnionych zostaje osiem duchów zaklętych w nim wojowników, które zostają rozsiane po Japonii... Tak w skrócie można streścić zalążek historii przedstawionej w serialu, który posiada jedną z najbardziej skomplikowanych i rozbudowanych fabuł, z jakimi się spotkałem.

Hakkenden jest jednym z nielicznych anime opartych na średniowiecznych legendach, przy czym jest to niemal stuprocentowo wierne oddanie opowieści. Autorem oryginału jest Bakin Takizawa zaś tytuł brzmi „Nanso Satomi Hakkenden”, co tłumaczy się jako „Legenda o ośmiu psich wojownikach” („Legend of the Eight Dog Warriors”). Niekoniecznie musi to brzmieć ciekawie, jednak nie zapominajmy, że nie należy oceniać książki po okładce.

Anime jest bardzo skomplikowane pod względem fabularnym, wymaga od widza skupienia i, co jest jednym z największych jego minusów, podstaw wiedzy historycznej oraz religijnej. Istnieje tu wiele odniesień do bitew, mieczników, bóstw oraz przesądów. Oprócz tego pada naprawdę bardzo wiele nazw, w których oglądający może się pogubić, pozapominać lub po prostu pomylić (gdyż nawet imiona bohaterów brzmią bardzo podobnie). Widz już na samym początku atakowany jest kilkoma wymagającymi uwagi wątkami na raz i być może będzie zmuszony oglądać poszczególne odcinki parokrotnie.

Oprawie audiowizualnej nie można nic zarzucić, jest wręcz tak bogata, jak fabuła. Przepiękne krajobrazy, idealnie animowane pojedynki oraz tradycyjna japońska muzyka. Wszystko jednak utrzymane jest w poważnej tonacji, w odróżnieniu od innych „historycznych anime” (które w konfrontacji z opisywanym tytułem wypadają doprawdy blado pod względem realizmu i patosu). Nie będzie tutaj pojedynków toczących się przez kilka odcinków, nie będzie tutaj żartów rozładowujących sytuację ani delikatności. Hakkenden jest brutalny, szokujący oraz smutny w swym wydźwięku. Zdecydowanie nie jest to produkcja dla młodszych odbiorców, a także dla tych zbyt wrażliwych i szukających czegoś lekkiego w odbiorze. Legenda o psich wojownikach wymaga od widza dużo uwagi, skupienia i zaangażowania, w zamian oferując epicką i rozbudowaną historię w pięknej i bogatej oprawie. Hakkenden jest niepowtarzalnym dziełem, które na długo pozostanie oglądającym w pamięci.