Otóż rację ma Daldow. W "Ergo Proxy" nie istnieje żadne przesłanie, wszystkie odnośniki do zachodniej kultury to tylko ciekawostki, zabawa przygotowana dla co bardziej uważnych widzów. Bo jakież przesłanie Ergo ze sobą niesie po pobieżnym przyjrzeniu się serii? Czy może tu chodzić o ekologiczny apel o ochronę naszej planety? A może o kwestię zachowania człowieczeństwa w świecie przyszłości? A może ostrzeżenie przed jakimś totalitaryzmem? Raczej nie, świat po którym podróżują Re-l i Vincent nie jest zły, chociaż zniszczony. W tym anime chodzi o złożenie sobie w głowie spójnej historii, ustalenie co się kiedyś, gdzieś tam stało. To tak jak komiksy z Garfieldem - opierają się na ciętym, powiedzmy, że inteligentnym dowcipie, ale ta inteligencja istnieje sama dla siebie, nie sposób wyrabiać sobie na podstawie Garfielda jakiegoś poglądu na świat (wiem, taki sobie przykład). Tak jest właśnie z fabułą Ergo.
Swoją drogą, wielu artystom można zarzucić uprawianie pseudo-filozofii. Warto sięgnąć choćby po "Imię róży" (o, to już dobry przykład), gdzie na każdą stronę przypada jakiś symbol. Wybaczcie za moją szwankującą pamięć, ale jedna z postaci w "Imieniu" nosi nazwisko człowieka, który mówił o bibliotece jako o środku wszechświata, czy jakoś tak. I co? No i mamy bibliotekę w powieści. I co w związku z tym? Ano nic. Grajmy więc dalej w tę grę...

"Ergo Proxy" jest oczywiście bardzo interesujące z powodu bogatej symboliki (niekoniecznie istotnej), ale jest to tylko jeden z wielu powodów, dla których warto sięgnąć po tę produkcję. Osobiście namawiałabym do obejrzenia Ergo z powodu bardzo przyjemnych w odbiorze postaci, bo gdyby nie one, to anime nie byłoby już takie fascynujące.