Obywatelki i obywatele! Zwracam się do was w sprawach wagi najwyższej. Stało się to, co stać się musiało: bohaterowie „Green Green” wylądowali w łóżku (a właściwie to na futonie i podłodze). Temu wydarzeniu poświęcono specjalne OAV będące niejako 13. odcinkiem serialu, któremu nadano niby to chwytliwą nazwę „Erolucje”. Owo OAV stanowi zamknięcie wątku miłosnego, ale czy trzeba było od razu decydować się na hentaja, nawet jeżeli takową grę promuje ten film?

W tym miejscu polecam zakończyć czytanie tym, którzy nie obejrzeli serialu. Trudno jest opisać „fabułę” tego OAV bez spojlerowania (czyt. zdradzenia informacji odnośnie zakończenia serii telewizyjnej).

Jak wiadomo, Midori – chcąc ratować Yūsukego – oddała mu swoją moc, przez co musiała wrócić do przyszłości. Przez całą serię pomiędzy Yūsukem i Futabą wytworzyła się nić sympatii i porozumienia (po zachowaniu Futaby można sądzić, że czegoś więcej). Gdy kończy się dwunasty odcinek, wydaje się, że Futaba i Yūsuke wyraźnie mają się ku sobie i coś z tego będzie.
Któregoś zimowego dnia do Kanenone przybywa delegacja z Hanaoki – Chigusa zapewne musi załatwić jakieś formalności związane z otwarciem w nowym semestrze koedukacyjnej placówki. Wraz z nią przyjeżdżają Futaba, Wakaba i Sanae (czyli wszystkie wybranki czwórki bohaterów; gdy stało się jasne, że Futaba lubi Yūsukego, Ichibanboshi przerzucił się na Wakabę). Futaba ma dziwne wrażenie, że podczas miesięcznego pobytu dziewcząt tutaj w lecie był z nimi ktoś jeszcze, ale nie może sobie przypomnieć kto. Zboczeńcy oczywiście nie próżnują: Bacchi-gū ma nadzieję, że w końcu „zaliczy” Chigusę-sensei (dotychczas zaspokajał się na jej lodowej rzeźbie, przez co odmroził sobie to i owo), Ichibanboshi ma ochotę na Wakabę, jednak Togemura jak zwykle jest na posterunku, a Tenijin nadal ma nadzieję, że Sanae zwróci się do niego zwrotem onīsan...
Pierwszej nocy Yūsuke i Futaba mają sen. Yūsukego nawiedza we śnie Midori, która – po seksie w znanej im chatce – mówi Yūsukemu, aby nie tłumił swoich uczuć. To samo mówi Futabie, którą to z kolei spotyka w kąpieli z Chigusą. Następnego dnia Futaba przypomina sobie Midori i to, kim była. Yūsukemu i Futabie udaje się wyznać swoje uczucia, co kończy się – a jakże! – seksem. Oczywiście nie obyło się bez gloryfikacji stosunku seksualnego i „pierwszego razu”, ale to już w sumie właściwe dla hentajów.

Niepowodzenie seksualne Yūsukego i fakt otworzenia od nowego semestru placówki koedukacyjnej pozwala mniemać, że jeszcze kiedyś doczekamy się kontynuacji. Jeżeli jednak będzie utrzymana ona w hentajowym stylu to ja dziękuję – wolę klimat serialu.

Po treści właściwej i napisach twórcy umieścili coś w rodzaju miniquizu typu zgadnij, kto to?: pokazują piersi, fragment twarzy i włosów, po czym dają czas do namysłu i podają odpowiedź.

Technicznie film stoi na podobnym poziomie co serial – za stworzenie obydwu odpowiadało to samo studio, tak więc nie będę się tutaj nad tym rozwodził. Odsyłam do fragmentu recenzji serialu, gdzie wspomniane są technikalia.

Nie zmienił się także humor serialu: zwariowana trójka zboczeńców nadal nie może sobie odpuścić. Ponownie twórcy posunęli się za daleko (pomijając to, że w ogóle umieścili tutaj seks) i przekroczyli granicę dobrego smaku, dodając na przykład obserwujące stosunek Yūsukego i Midori małpy, które masturbowały się patrząc na to.

Mógłbym zakończyć stwierdzeniem, że jest to film tylko dla dorosłych ze względu na sceny miłosne. Nie zrobię tego z jednego powodu: kto obejrzał telewizyjne „Green Green”, może obejrzeć i erolucję bohaterów. Odbiorcy serii to ludzie powyżej 16. roku życia, przypuszczam więc, że temat „pszczółek” nie jest im obcy (a w dodatku mamy tutaj cenzurę). Tak więc, młodzieży, śmiało! Masz więcej niż szesnaście lat i „przebiłeś” się przez „Green Green”, możesz obejrzeć i to. Ostrzegam jednak: może się zdarzyć, że po obejrzeniu uznasz to za stratę czasu, co i ja uczyniłem.