Od tej serii, moim zdaniem, powinno zaczynać się przygodę z anime. Nie mogę o niej powiedzieć złego słowa, a takich anime jak to jest dla mnie tyle... cóż można policzyć je na palcach jednej ręki. Omawiana seria to komedia pełna gagów i przezabawnych sytuacji, do tego stopnia, że przez cały czas trwania odcinka praktycznie zalewałem się łzami ze śmiechu. Mówię zupełnie szczerze, radzę przed włączeniem pochować wszelkie ostre przedmioty, zabezpieczyć wszystkie krawędzie w pomieszczeniu, bo można sobie niechcący zrobić krzywdę.
Teraz odrobinę o treści. Anime opowiada o przygodach grupy dziewcząt (bardzo różniących się charakterem) w ich codziennym życiu. Na akcję anime przypadają trzy lata, od rozpoczęcia szkoły aż do jej ukończenia. Losy dziewczyn śledzimy przeważnie w szkole, na lekcjach, na przerwach, ale również, chociaż w mniejszym stopniu, po lekcjach i w czasie wakacji. Wydaje się nudne? Absolutnie nie jest. Każda najbardziej zwyczajna i prozaiczna akcja jest okazją do wygłupów, co krok dochodzi do nieporozumień wynikających z różnic charakteru itd. Anime nawet na chwilę nie daje nam odpocząć i bardzo dobrze, bo przez to się nie nudzimy i każdy następny odcinek oglądamy z rosnącym zainteresowaniem. Odcinków nie wiąże praktycznie żaden wspólny wątek, ale to zupełnie nie przeszkadza, bo nie da się przewidzieć co będzie w następnym odcinku.
Odrobinę o bohaterach. Główne bohaterki to przyjaciółki z jednej klasy: Sakaki, Ayumi (Osaka), Tomo, Chiyo, Koyomi (Yomi), Kaorin, Kagura oraz dwójka ich nauczycieli Yukari i Nyamo.
Sakaki jest wysoką, cichą dziewczyną, sprawia wrażenie zamyślonej i wrażliwej. Jest lubiana i popularna. Kocha koty (dość dziwna miłość moim zdaniem), może to wynikać z tego, że nigdy własnego nie miała. Rodzice nie pozwalają jej trzymać zwierząt w domu. Jest świetnym sportowcem, zdaje się, że sukcesy na tym polu przychodzą jej bez wysiłku. Nieźle się uczy.
Chiyo to 10-letnie dziecko-geniusz, które dostało pozwolenie na uczęszczanie do szkoły średniej ze względu na intelekt i nadzwyczajne wyniki w nauce. Nad wyraz dojrzała (bardziej niż niektóre koleżanki z jej nowej klasy) chociaż jest dość naiwna i daje się nabierać na głupawe żarty Tomo. Ma najlepsze oceny w klasie.
Osaka przyjechała z Osaki (stąd jej przezwisko, które nadała jej Tomo). Mój ulubiony bohater całej serii. Mocno "przymulona", często nie zdaje sobie sprawy z tego co się wokół niej dzieje. Zdarza się jej zasypiać na lekcjach. Lubi śledzić pyłek w oku... Jest urocza chociaż uczy się raczej kiepsko.
Tomo jest przyczyną większości konfliktów ze względu na swój wybuchowy i bardzo impulsywny charakter. Uwielbia się popisywać przed koleżankami, chce we wszystkim być najlepsza, co zupełnie jej nie wychodzi z powodu słomianego zapału. Jednak w jednym z odcinków dowiadujemy się od Yomi, która zna Tomo najdłużej (były przyjaciółkami w poprzedniej szkole), że jeżeli trzeba Tomo potrafi wziąć się w garść i osiągnąć to co wydaje się niemożliwe. Ma najgorsze oceny w klasie.
Yomi to okularnica mająca kompleksy z powodu rzekomej nadwagi. Jest bardzo wrażliwa na tym punkcie. Zawsze przekomarza się z Tomo. Chyba najbardziej normalna i dojrzała z bohaterek.
Kagura przeszła do klasy Yukari z klasy równoległej z jej inicjatywy, bowiem Kagura jest świetnym sportowcem i Yukari chciała mieć ją przy sobie, jako asa na zawodach szkolnych (rywalizacja z klasą Nyamo i te sprawy). Kagura zainteresowana jest w zasadzie tylko sportem, jest bardzo sprawna, należy do wielu klubów sportowych w szkole. Zawsze rywalizuje z Sakaki, czym Sakaki zupełnie się nie przejmuje. Gdy dochodzi do nauki, Kagura nie radzi sobie zbyt dobrze.
Kaorin stale marzy o Sakaki (ciężkie do zrozumienia zainteresowanie) i każdy nawet najmniejszy kontakt z nią wywołuje u Kaorin ekstazę. Na jej nieszczęście, w ostatniej klasie zostaje przydzielona do klasy Kimury i staje się obiektem jego zainteresowania (de facto prześladowania, Kimura jest DZIWNY).
Anime powstało na podstawie popularnej w Japonii mangi, "Electric Shock Daioh" ukazującej się w postaci krótkich jedno-paskowych historyjek. Pierwotnie anime miało 105 pięciominutowych odcinków, lecz na potrzeby DVD zostały upakowane w 26 schludnych, 22-minutowych odcinków. Do tego dochodzą także dwa krótkie metraże: „Azumanga Web Daioh” oraz „Azumanga The Very Short Movie”. Nie stanowią oddzielnej całości, ale służą raczej promocji serialu. Sama nazwa Azumanga nie oznacza w zasadzie nic. Wyczytałem, że Daioh oznacza „król” natomiast Azumanga pochodzi od zlepienia imienia twórcy, Azuma Kiyohiko z wyrazem manga.
To właśnie bohaterowie tej serii tworzą cały klimat. Są niesamowici, są nie przewidywalni. Jedyne co mi się w tej serii nie podoba to, to że trwa tak krótko. Poza tym nie podobały mi się pojedyncze sytuacje, ale było tego naprawdę niewiele, jedna może dwie. W każdym razie polecam to anime każdemu, bez wątpienia będzie się przy nim dobrze bawił, bo to świetna rozrywka. Niektórym brak fabuły może przeszkadzać, ale w tym anime naprawdę nie o to chodzi. Życzę miłego oglądania.