• Zajawka

Staruszek imieniem Gohan znajduje kapsułę z „wyposażonym” w ogon niemowlęciem, któremu nadaje imię Gokū. Chłopiec dorasta, poznaje przyjaciół, trenuje sztuki walki, z czasem stając się jednym z najsilniejszych wojowników na Ziemi. Żeni się z Chichi, rodzi się im syn, nazwany po dziadku Gohan. Sielankowe życie Gokū i innych mieszkańców planety zostaje nagle przerwane, gdy na Ziemię przylatuje potężny wojownik, podający się za brata bohatera, którego nazywa imieniem Kakarotto...

Każdy, kto przed laty złapał dragonballowego bakcyla, doskonale powinien wiedzieć, co dzieje się później. „Dragon Ball kai” jest przeróbką znanej również polskim widzom serii „Dragon Ball Z”, wydaną z okazji 20. rocznicy jej powstania. Trochę odświeżono i poprawiono grafikę, przerobiono opening i ending, na nowo nagrano ścieżkę dialogową, całość stworzono od razu w standardzie HDTV. Mimo wszystko ci, którzy mieli styczność z oryginalną wersją, od razu odnajdą się w „Kai” – mimo widocznego liftingu, nadal jest to ta sama „Zetka”, którą pokochali przed laty.

Jeśli wierzyć zapewnieniom twórców, seria ma być wierniejsza mandze i bardziej płynna – pierwotne 291 odcinków, wypełnionych do granic możliwości fillerami, ma zostać skrócone do około setki (ciekawostka: „Kai” kończy się w momencie odpowiadającemu połowie 2. odcinka w „Z”). Dla fanów, którzy chcieliby przypomnieć sobie „Dragon Ball Z”, ale nie uśmiecha im się ponowne przedzieranie przez taką ilość odcinków, może być to zachęta do obejrzenia, podobnie jak dla tych, którzy nigdy „Dragon Balla” nie widzieli z tego samego powodu. Ci drudzy, jak mniemam, mogą czuć się trochę nie w temacie („Z” to druga seria, podczas gdy pierwsza „streszczona” zostaje w „Kai” tylko w migawkach), ale mimo wszystko chyba warto dać szansę klasykowi, skoro sam się dla nas skrócił?

Przypuszczam, że starych wyjadaczy „Dragon Ball kai” niczym nie zaskoczy, może za to pozwoli sobie przypomnieć to, co kiedyś wywoływało wypieki na twarzy, zaś pozostałych... Trudno mi powiedzieć, w końcu dziś oczekiwania widzów są większe niż przed dwudziestu laty, ale kto wie, może i ich urzeknie magia tego tytułu?