• Zajawka
• Komentarze (6)

Megumi Hayashibara powraca na ekran w pełnej krasie. Dlaczego tak nieoczekiwanie zaczynam? Bo Lina Inverse, główna bohaterka „Slayers” bez żywiołowej gry Hayashibary nie byłby już tym samym serialem. Zna go wielu Polaków, ale pod tytułem „Magiczni wojownicy”, który nadawany był kiedyś w naszym kraju. Niedoinformowanym wyjaśniam, że „Slayers” to coś w rodzaju zwariowanej komedii/pastiszu fantasy, który już stał się tasiemcem, ale jak widać ma stałą widownię, skoro od 1995 roku powstają kolejne sezony.

Nic dziwnego, bowiem główna bohaterka jest nie do zdarcia. Lina Inverse to straszny żarłok, kochający skarby, lubiącego być w centrum uwagi, którego rozzłoszczenie kończy się bardzo źle dla tego, kto je wywoła. A już w żadnym wypadku nie wolno w jej obecności mówić prawdy o jej biuście...
Jest czarodziejką władającą ogniem, która mimo swych 17 lat zna bardzo mocne czary. Problem w tym, że bez opamiętania ciska kolejne kule ognia, nie bacząc jakie wywołuje szkody. Ogólnie nie przebiera w czarach, aby cele swe osiągnąć. Potrafi dla przykładu zmieść z powierzchni ziemi miasteczko, aby ubić smoka, miasteczko to gnębiącego i to za pieniądze mieszkańców! Towarzyszy jej pełnokrwisty kretyn z mieczem, na punkcie którego ma jakąś obsesję. Dla Liny zrobiłby wszystko. Uważa, że ją chroni, tym czasem to ona często musi ratować jego. Gourry umie wymachiwać mieczem i kiedy głupota go opuszcza jest śmiertelnie niebezpieczny. Głupcem jest ten, kto go zbagatelizuje.

Tym razem Linę zaczyna ścigać pewien inspektor, pragnący ją aresztować za to, że jest Liną Inverse. To straszliwe oskarżenie byłoby trudno podważyć, więc Lina, Gourry oraz ich dawni przyjaciele Amelia i Zelgadis muszą coś wymyślić, żeby pozbyć się inspektora i armii, którą na okazję aresztowania sobie sprowadził. Czy obejdzie się bez legendarnego Dragon Slave, dowiemy się już w pierwszym odcinku...

„Slayers” jest miejscami trochę dziecinny, ale to solidna komedia przygodowa fantasy. Co prawda J.C. Staff trochę oszczędza na szczegółowości detali w ruchomych obiektach, co jest typowe w tasiemcach, ale pewien poziom wykonania pierwszy odcinek trzyma. Nie zmieniła się ekipa, ani seiyū – Lina Inverse wciąż jest więc sobą. Jeśli lubisz lekkie, miejscami prześmiewcze fantasy, nie możesz pominąć tego tytułu, ale być może warto by zacząć od początku.