Soul Eater

Informacje podstawowe

typ produkcji	SERIAL TV
data premiery	7.04.2008
inne tytuły	ソウルイーター (japoński)
przypisania	akcja, komedia, nadprzyrodzone, przygoda, pojedynki, shōnen
produkcja	Bones, Dentsu, Media Factory, TV Tokyo, Square-Enix
animacja	Bones
napisał	Pottero   (12.04.2008)

Wstęp do fabuły / pierwsze wrażenia

Prowadzona przez shinigamiego organizacja Uniwersytet Mistrzów Oręża, w skrócie zwana Shibusenem, chroni ludzki świat przed złem i stara się nie dopuścić do przebudzenia demona Kishina. Ze złem walczą pary wojowników tworzone przez mistrza i oręż. Jedną z takich par stanowią Maka (mistrz) i mogący zamieniać się w kosę, która staje się orężem Maki, tytułowy Soul Eater. Poznajemy ich w momencie, gdy Soul zjada dziewięćdziesiątą dziewiątą duszę, co oznacza, że jeśli zje jeszcze jedną, stanie się Death Scythe’em (kosą śmierci). W pierwszym odcinku oglądać będziemy starania Maki i Soula mające na celu wchłonięcie setnej duszy.

Jako że nie znam mangi, na podstawie której serial powstaje, o fabule więcej w tym momencie powiedzieć nie mogę. Nie stanowi to jednak żadnego problemu, ponieważ „Soul Eater” zapowiada się na całkiem niezły komediowo-przygodowy shōnen. Mamy tu trochę walk, trochę komedii, a także szczyptę ecchi. Walki ogląda się przyjemnie, a humor jest jak najbardziej zabawny, chociaż trudno mi jednoznacznie ocenić, czy jest on bardziej zwariowany, czy raczej bardziej debilny. Nie zabrakło też elementów parodystycznych czy nawiązań (bohaterowie walczą z niejakim Kubą Rozpruwaczem, który wygląda jakby urwał się z „Kemonozume”, w następnych odcinkach zaś zmierzą się m.in. z mafiosem Alcaponem, złodziejaszkiem Lupinem czy niejakim Rasputinem, spotykają także postać zidentyfikowaną jako wiedźma Blair, a sam Soul z wyglądu może przypominać Naruta). Gagi są raczej dość schematyczne, ale mimo wszystko potrafią rozśmieszyć.

Od strony technicznej „Soul Eater” prezentuje się naprawdę dobrze. Za grafikę i animację odpowiedzialne jest studio Bones, które zazwyczaj pochwalić może się wysokiej jakości oprawą graficzną swoich tytułów. Nie inaczej jest w tym przypadku. Animacja jest płynna, natomiast tła i scenerie może wyglądają trochę skromnie, ale za to są estetyczne, schludne i naprawdę ładnie się prezentują. Zastosowano również specyficzne kadrowanie oraz swego rodzaju zabawę koncencją. Bez zarzutów jest też muzyka i udźwiękowienie, w chwili obecnej będące chyba największym atutem „Soul Eatera” – szybkie kompozycje wpadają w ucho, a, co ważne, znakomicie uzupełniają akcję.

Pierwszy odcinek „Soul Eatera” przekonał mnie do kontynuowania przygody z tą serią – zapowiada się ona na naprawdę smaczny kąsek dla miłośników shōnenów ze sporą dozą komedii. Przeraża mnie co prawda liczba odcinków, mam jednak nadzieję, że pozostałe pięćdziesiąt będzie trzymało taki sam poziom, a seria pozostawi w pamięci pozytywny ślad.

Warto nadmienić, że „Soul Eater” wyświetlany jest w dwóch wersjach. W poniedziałki o godzinie osiemnastej wyświetlana jest wersja ugrzeczniona, natomiast w czwartek w nocy wersja nieocenzurowana. Cezura zaczyna się jednak dopiero od drugiego odcinka.

Komentarze

Przykładowe kadry

Twórcy

Seiyū