Większość seriali animowanych zalewających japoński rynek, tworzonych jest na podstawie mang, które odniosły jakiś sukces. Twórcy anime zdają sobie sprawę, jak trudno napisać dobry scenariusz i chętnie sięgają do gotowców, wiedząc, że już na starcie będą mieli jakieś grono fanów. Cierpliwość jest cnotą, czego uczyli nas starożytni filozofowie, ale z tej nauki nie skorzystali niestety twórcy „Fruits Basket”. Wzięli się bowiem za tytuł ukończony w połowie, bez ukształtowanego zakończenia, ani nawet głównego toru fabuły.

Istnieje wiele udanych ekranizacji tego typu, jak chociażby „Trigun”, który do szesnastego odcinka powstawał na podstawie mangi Yasuhiro Nightow, aby potem zostać świetnie dokończony przez twórców adaptacji. Jednak większość takich ekranizacji albo urywa się nagle i bez żadnej przyczyny, albo ma zakończenie pozostawiające naprawdę wiele do życzenia. Do tej grupy można zaliczyć sporo seriali, jak np. świetnie zapowiadające się „Kare Kano”, „Love Hina”, czy niestety „Furuba”, które mogłyby być arcydziełami, gdyby twórcy zechcieli zaczekać z adaptacją na skończony oryginał.

Serial opowiada o bardzo pracowitej nastolatce – Toru Hondzie, która, choć ciężko doświadczona przez los, nie daje po sobie poznać cierpienia i trudów, jakie przechodzi. Jako dziecko straciła ojca, zaś jej matka zginęła w wypadku przeszło rok temu. Mieszkała z dziadkiem, ale musiała się wyprowadzić na czas remontu jego mieszkania. Postanowiła spędzić ten czas w lesie pod namiotem. Jednak mieszkający nieopodal kolega z klasy Yuki Soma, dowiedziawszy się o warunkach, w jakich żyje Toru, zaproponował jej mieszkanie razem z nim i jego dwoma kuzynami. Pewnego dnia Toru odkryła zadziwiające cechy członków rodziny Soma, którzy po przytuleniu zamieniają się w zwierzęta chińskiego zodiaku...

„Fruits Basket” można określić w krótkich słowach jako bardzo ciepłą familijną serię, zapewniającą dużą przyjemność oglądania. Nie ma w niej przemocy, rozlewu krwi ani fan-service'u – zamiast tego oferuje nam doprawdy świetnych, charakterystycznych bohaterów, którzy są zdecydowanie jednym z najmocniejszych punktów „Furuby”. Oglądając tę serię czujemy sympatię do nich, przeżywamy razem z nimi przygody, miejscami śmiejąc się, miejscami współczując, nigdy nie czując znudzenia, czy braku zaciekawienia. Tu należy wspomnieć o doskonale dobranych aktorach podkładających głosy, którzy świetnie dopasowali się do odtwarzanych postaci. Kyo jest wybuchowy i żywiołowy, Yuki chłodny i spokojny, zaś Shigure wiecznie beztroski i zabawny.

Cały serial zdaje się luźno podążać jednym torem, powoli odkrywając losy każdego z naszych bohaterów i stopniowo wprowadzając nowych. Niestety w pewnym momencie wszystko się urywa, co jest największą wadą tego tak wspaniale zapowiadającego się anime. W ostatnich dwóch odcinkach opowiedziana jest historia, która absolutnie nie pasuje do roli zakończenia, zwłaszcza biorąc pod uwagę to, że większość wątków rozpoczętych wcześniej zostaje zignorowana i przygoda kończy bez żadnej przyczyny czy sensu.

Pozostaje mieć nadzieję, że autorzy stworzą kiedyś drugi sezon „Fruits Basket”, w którym dokończą rozpoczętą opowieść, co z pewnością ucieszy nieco rozczarowanych fanów. Mimo wszystko jest to bardzo fajne i wartościowe anime, które spodoba się większości miłośników animacji japońskiej i być może wzbudzi u nich chęć przeczytania oryginalnej mangi. Choć to już nie to samo...