Do tej syntetycznej treści dodam tylko, że zdecydowanie warto zwrócić uwagę na analogie "Tekkon Kinkreet" i "Texhnolyze" w sposobie przedstawiania miasta jako przedłużenia i kumulacji ludzkiej świadomości, a jednocześnie bytu niezależnego. "Tekkon..." wpisuje się w realizację takiej koncepcji animowaną złotą kartą, a jednocześnie operuje znacznie bardziej elastyczną (choć naturalnie dużo mniej rozbudowaną i wielowątkową) myślą od wspomnianego "Texhnolyze". O ile bowiem mroczne, podziemne miasto przepojone było wschodnim systemem pojmowania rzeczy niepojmowalnych, o tyle "Tekkon Kinkreet" wsparty dodatkowo motywami przygodowymi i prostą moralistyką wydaję się być bardziej uniwersalny. Przyczyn tak udanego efektu końcowego być może rzeczywiście należy poszukiwać (powtarzając za recenzentem) wśród nazwisk ekipy realizacyjnej, która wywodziła się z różnych kręgów kulturowych.

Niezależnie od przyczyn, "Tekkon Kinkreet" zaskoczył mnie pozytywnie. Doskonale połączył motywy proste, uniwersalne, niezwykle widoczne chociażby w świetnym "Mind Game", z wysublimowanymi narzędziami skrupulatnie realizującymi wspaniałą wizję urbanistycznego absolutum. Omawiany tutaj tytuł zdecydowanie wpisać można na listę nie tylko wybitnych na tym polu produkcji animowanych, ale także postawić go obok wielkich tytułów światowej kinematografii (do której zresztą dość wyraźnie nawiązuje), która od dekad czarowała nas owym konceptem.

Gorąco polecam i przyłączam się do opinii recenzenta: "Zdecydowanie jeden z najlepszych filmów ostatnich lat."