Macross Frontier

» マクロスF (JAP)

 

Produkcja
Serial TV

Premiera
24.12.2007

Zajawka: Dark Rael
Ocena: 7.00

 

Użytkownicy

ocena
fragmentu

ocena
całości

?.??

7.75 (4)

Zaloguj się, aby móc oceniać.

 

Minęło kilkadziesiąt lat od wojny z Zentradi, która obróciła naszą planetę w ruinę. Wysłano wtedy statki kolonizacyjne na planety z pobliskich układów, aby zapewnić ludzkości przetrwanie i rozwój. Mamy rok 2059. 25. Super Obronna Forteca Macross Frontier wraz z flotą mniejszych okrętów, zmierza do niezbadanych obszarów, w celu dalszego podboju kosmosu. Forteca jest ogromna. W jej wnętrzu mieści się spore miasto, gdzie życie toczy się jak najbardziej normalnie. Obecnie mieszkańcy fortecy oczekują na przybycie gwiazdy pop, Sheryl, która ma stać się atrakcją następnych dni. Niestety jej koncert przerywa niespodziewana sytuacja. Flota zostaje zaatakowana przez nowego wroga, którego przedstawiciele (lub ich mechy) przypominają potwory z „Aliena”. Postawiona na nogi załoga mechów startuje, aby odeprzeć atak, szybko zbliżających się do fortecy kreatur.

Z Macrossami różnie bywało. Ostatni serial telewizyjny związany z tym uniwersum, zatytułowany „Macross 7”, nie zapowiadał się ciekawie i pierwszy odcinek wystarczająco mnie zniechęcił do zapoznania się z całym serialem. „Macross Frontier” jest kontynuacją „Macross Dynamite 7 OAV” i choć oryginalnością przypomina obecnie wydawane Gundamy, zapowiada się całkiem nieźle, jeśli nie od strony fabularnej i postaci, to na pewno pod względem projektu mechaniki, dynamicznych walk i realizacji renderingów. Studio Satelight, któremu Shōji Kawamori od wielu lat zleca realizację kolejnych swych projektów, nie zawsze zachwycało, ale przy „Macross Zero” pokazało klasę. Podobnej jakości renderingi mamy w nowym serialu. Grafika 3D to wszelkie ujęcia kosmosu i cała mechanika/potwory. CGI jest tu znacznie lepsze niż np. w „Aquarionie” a na efekty pracy projektantów patrzy się z dużą przyjemnością, tym bardziej, że mechy, potwory i statki kosmiczne są bardo szczegółowe. Grafika 2D nie zachwyca, jest po prostu normalnej jakości.

O fabule i postaciach na pewno można powiedzieć, że to już było. Co ciekawe nowa produkcja najbardziej przypomina pierwsze „Macrossy”. W sumie to lepiej, że „kradną” pomysły z tych bardziej udanych seriali. Nie znaczy to jednak, że fabuła tutaj jest tak solidna i że natychmiast wciągnie, jak to dawniej bywało. Postacie wydają się być „wyjęte” z poprzednich części, choć niektóre jakby w innych rolach. Do tego jesteśmy już jednak przyzwyczajeni. W każdym razie eskadra Skull i ekwiwalent Roya Fockera jest na swoim miejscu.

Pierwszy odcinek zawiera wszystkie elementy regularnego „Macrossa”. Mamy gwiazdkę pop, elementy romantyczne, młody pilot, który nagle zasiada za sterami prawdziwego mecha i staje w obronie dziewczyny oraz dynamiczne, efektowne walki. Tu muszę wspomnieć o muzyce walkom tym wtórującej. Wiadomo, Yoko Kano rzadko odwala fuszerkę. Tym razem jest to świetna muzyka symfoniczna, w stylu „Gwiezdnych Wojen”, idealnie pasująca do dramatycznej walki rozgrywającej się wokół fortecy i w jej wnętrzu. Dla fanów pierwszych „Macrossów” niespodzianka na koniec – posłuchajcie endingu...