Moyashimon

» もやしもん (JAP)

» Tales of Agriculture (ANG)

 

Produkcja
Serial TV

Premiera
11.10.2007

Zajawka: Pottero
Ocena: 7.00

 

Użytkownicy

ocena
fragmentu

ocena
całości

5.00 (1)

7.67 (3)

Zaloguj się, aby móc oceniać.

 

Bohaterowie anime, i nie tylko zresztą, posiadają wiele nadprzyrodzonych zdolności i supermocy, dzięki którym zazwyczaj ratują bądź niszczą świat. Co powiecie jednak o osobie posiadającej dar, dla którego trudno znaleźć jakieś konkretne zastosowanie? Taką zdolność posiada na przykład Tadayasu Sawaki, który... gołym okiem widzi bakterie. Dla niego owy dar to głównie udręka – zauważa wszystkie latające w powietrzu mikroby, a gdyby chciał o tym komuś powiedzieć, ten zapewne by go wyśmiał. W dzieciństwie co prawda bawił się z bakteriami, o czym wiedział jego dziadek i najbliżsi znajomi, ale wiadomo, jakie są dzieci – często mają zmyślonych przyjaciół. Z wiekiem jego zdolność trochę zanikła, ale oto powraca znowu. Akurat w momencie, gdy zaczął studiować rolnictwo w Tokio. Wie o tym Keizō Itsuki, jeden z profesorów, którego bardzo owa zdolność zainteresowała, sceptycznie jednak nastawiona jest do tego Haruka Hasegawa, jedna z uczennic profesora.

Po obejrzeniu pierwszego odcinka trudno powiedzieć coś konkretnego o fabule, ponieważ większość czasu jego trwania przedstawia usilne próby dowiedzenia przez Hasegawę, iż zdolność Sawakiego to bzdura. Ciężko przez to stwierdzić, czy anime będzie miało ciągłą fabułę, czy może składać będzie się z niepowiązanych ze sobą epizodów. Mimo wszystko sam pomysł wydaje mi się ciekawy, a pierwszy odcinek zachęca do obejrzenia następnych. Ma on też pewien plus – z przypisów dowiedzieć można się co nieco o różnych rodzajach bakterii.

Oprawa graficzna nie powala, ale jest przyjemna. Co prawda miejscami widać tu sporo uproszczeń, co jednak niespecjalnie razi. Grafika często przywodzi na myśl anime dla dzieci, zwłaszcza wygląd bakterii – wyglądają one jak zabawne postaci z bajek dla najmłodszych: są kolorowe, uśmiechnięte, przybierają dziwne kształty i przemawiają głosem małych dzieci. Im też poświęcona jest końcowa część odcinka, między endingiem a zapowiedzią tego, co zobaczyć można będzie za tydzień. Formuła ta przywodzi trochę na myśl „Tachikoma na hibi” z „Ghost in the Shell: Stand Alone Complex”, oglądamy bowiem jakiś zabawny epizod z życia kolonii bakterii. Nie mamy tutaj standardowo animowanych openingu i endingu. Sekwencję początkową stanowią zdjęcia kręcone normalną kamerą, do których wmontowano animowane bakterie, w końcowej zaś oglądamy mikroby wykonane z plasteliny. Pomysł może banalnie prosty, ale wnoszący odrobinę swego rodzaju oryginalności.

Muzyka w openingu i endingu również przywodzi na myśl produkcję dla dzieci, jednak w czasie trwania odcinka usłyszymy już normalne udźwiękowienie, co tyczy się zarówno podkładu muzycznego, jak i doboru głosów poszczególnych postaci. Wiele osób powie zapewne, że jest to mocno sztampowe i oklepane, ale moim zdaniem przyjemne dla ucha i dobrze uzupełnia serię.

Trudno powiedzieć, dla jakiego grona odbiorców przeznaczony jest „Moyashimon”. Początkowo byłem przekonany, że jest to typowa produkcja dla dzieci, jednak gdy zobaczyłem scenę przygotowywania i konsumowania eskimoskiej przyprawy zwanej kiviakiem, owo przekonanie trochę zmalało. W kulturze europejskiej taka scena prawdopodobnie została by usunięta, gdyby serial mieli oglądać najmłodsi widzowie. Przypuszczam, że mimo wszystko najlepiej przy oglądaniu tego anime będą bawili się starsi i to właśnie im proponowałbym tę serię, gdyby szukali jakiejś rozrywki. „Moyashimon” to anime dość zabawne, chwilami operujące nawet absurdalnym humorem, i choć wiem, że wielu osobom nie przypadnie ono do gustu, zachęcam do obejrzenia chociażby pierwszego odcinka. Ja po zapoznaniu się z nim wiem już na pewno, że z przyjemnością oddam się „lekturze” kolejnych dziesięciu. Oby były tak samo przyjemne, jak odcinek pilotażowy.