Kimikiss pure rouge

» キミキス pure rouge (JAP)

 

Produkcja
Serial TV

Premiera
6.10.2007

Zajawka: Dark Rael
Ocena: 7.00

 

Użytkownicy

ocena
fragmentu

ocena
całości

8.00 (1)

6.33 (3)

Zaloguj się, aby móc oceniać.

 

W ostatnim dniu letnich ferii, licealistę Kōichiego Sanadę budzi dzwonek do drzwi. Kiedy je otwiera widzi za nimi bardzo ładną, nieznajomą mu dziewczynę, która następnie wnosi swój bagaż, zachowując się jakby dobrze znała mieszkanie. Na dodatek wie jak nasz zmieszany bohater ma na imię i czuje się swojsko w jego obecności. Zmęczona podróżą dziewczyna bierze prysznic, a tymczasem kolejny dzwonek do drzwi, wyrywa Kōichiego z osłupienia. To jego kumpel Kazuki Aihara przyszedł po niego, mieli iść razem wykonać kawałek nudnej pracy klubowej. W tym czasie owinięta w ręcznik dziewczyna wyszła z łazienki, wprawiając obu w potworne zakłopotanie. Kazuki nie mógł znieść, że jego kumpel ma już dziewczynę i jeszcze przed nim to ukrywa. On też jej nie poznał...

Sprawa się wyjaśnia – Mao Mizusawa, którą obaj doskonale znają, po dwóch latach pobytu we Francji, wróciła, aby dokończyć szkołę i tymczasowo zamieszka z rodziną Sanadów. Będzie uczęszczać do tej samej szkoły, co obydwaj, a w placówce tej znajdzie się więcej ciekawych dziewczyn, które będą flirtować nie tylko z głównym bohaterem...

Anime powstało na podstawie prostego dating sima, w którym główny bohater, mógł poruszać się po szkole i rozmawiać z szóstką dziewczyn. Jednak mam wiele powodów, aby przypuszczać, że twórcy adaptacji nie zrobią z „Kimikiss” takiej zwyczajnej haremówki. Przede wszystkim scenariusz wygląda na solidny, fabuła rozgrywa się naturalnie, a niektóre postacie wydają się nie być archetypowymi. Największa zmiana w stosunku do haremówek jest taka, że dziewczyny nie interesują się wyłącznie z głównym bohaterem, ale przynajmniej dwoma innymi chłopcami. Mówiąc krótko serial przedstawia się jak normalny romans szkolny z wieloma parami. Nawet humor jest tu wyższej jakości, nie ma typowych wytartych żartów i są momenty w tym odcinku, w których naprawdę można się pośmiać. Ale twórcy sugerują także, że będą momenty poważne – osobowości dwojga z postaci zdecydowanie zapowiadają poważne wątki.

A więc jednak można z prostej gry zrobić całkiem sensownie zaczynające się anime. Oczywiście tylko niektórzy to potrafią, a ci twórcy udowodnili już dwukrotnie, że robić anime umieją (reżyseria Kenichi Kasai – „Honey and Clover” oraz „Nodame Cantabile”). Reżyser po raz kolejny skorzystał z usług Shichira Kobayashiego, co nadało anime styl i oddzieliło je tym samym od typowych adaptacji gier tego typu. Nie znajdziemy tu ani fanserwisu, ani nawet wyraźnych cech moe u bohaterek. Usłyszymy także dobrą grę seiyū, co nie dziwi, zatrudniono tu bowiem wiele utalentowanych i doświadczonych aktorek głosowych.