• Zajawka
• Komentarze (2)

Niedaleka przyszłość. Na Ziemi pojawiły się stworzenia (mushi), żywiące się ludzkimi marzeniami. Znajdują sobie żywicieli i zamieszkują w nich aż do ich śmierci. W zamian za sny oferują swoim gospodarzom nadprzyrodzone zdolności. Wyglądają jak wielkie insekty i stają w ich obronie, kiedy grozi im niebezpieczeństwo. Nikt na pierwszy rzut oka nie może jednak stwierdzić, kto tak naprawdę jest zarażony.

Jeśli z jakiś powodów robak drążący umysł żywiciela umrze, wtedy ten traci marzenia, pamięć, emocje oraz wolę. Określa się go jako „fallen”. Z polecenia rządu zbudowano dla nich tajny zakład określany jako Garden, w którym przetrzymuje się takie, niezdolne do samodzielnego życia jednostki. Jeśli natomiast robak zbyt długo żywi się marzeniami gospodarza, ten nie może dalej swobodnie funkcjonować w społeczeństwie. Wtedy przyjeżdża po niego specjalny ambulans z ubranymi na czarno ludźmi w ciemnych goglach. Kogo raz zabiorą, ten nigdy już nie wraca...

Trudni się tym tajna organizacja rządowa SEPB, wykorzystująca zarażonych do łapia jednostek opanowanych przez pasożyta, celem utrzymania w tajemnicy faktu przebywania na Ziemi obcych form życia. Podejrzanej działalności SEPB sprzeciwia się podziemna organizacja Mushibane, która usiłuje ratować ofiary skazane na podróż mrocznym ambulansem w jedną stronę.

Wszystkie te organizacje działają pod osłoną nocy. W dzień świat wygląda zupełnie normalnie, ludzie pracują, dzieci chodzą do szkoły, a członkowie organizacji są pozornie zwyczajnymi obywatelami. Jednym z zatrudnionych w SEPB jest nastoletni Daisuke Kusuriya, który właśnie został przeniesiony do nowej szkoły. Jest małomówny, niezbyt śmiały i przyzwyczajony do samotności, wymaganej z powodu jego tajnej roboty. Poznaje tu Rinę Tachibanę, której nagrodzony na niedawnym konkursie obraz, zwraca jego uwagę. Nie wie jednak, że należy ona do Mushibane. To jednak nie koniec niespodzianek. Następnego dnia spotyka dziewczynę, pojawiającą się w jego snach od kilku lat, którą spotkał kiedyś w dość niejasnych okolicznościach...

Moje pierwsze odczucia po obejrzeniu kilku zaledwie minut, były raczej negatywne. Wielkie insekty, ludzie w jakichś idiotycznych maskach, nawet wykonanie nie sprawiało dobrego wrażenia. Jednak po dłuższej chwili, serial sporo zyskał w moich oczach. Można na pewno założyć, że oryginalny nie będzie, bo pomysł wykorzystania potworów, aby ścigały inne potwory jest bardzo nieświeży, ale myślę, że będzie posiadał dość dobrą fabułę, choć pogląd ten opieram raczej na przeczuciu. To może być kolejny serial z przesłaniem, w którym mushi to tylko przenośnia, a fakt, iż anime oparto na serii nowel, może świadczyć o większym przemyśleniu fabularnym scenariusza i niezupełnie płaskich postaciach. Oczywiście niczego nie można w tej chwili przesądzać, ale „Mushi-uta” może okazać się serialem niegłupim, pomimo tych nieszczęsnych insektów.

Wykonanie z początku mnie odrzucało – ta mgiełka i niewyraźne, zgniłe, rozmyte kolory w nocy... Jednak kiedy w połowie odcinka nastał dzień, wszystko zaczęło wyglądać dość przyzwoicie. Styl natychmiast skojarzył mi się z „Jigoku Shōjo” – ładne tła i scenografia z dość zgrabnie dobranym rozmyciem, choć momentami poważnie przesadzono z tym efektem. Mamy tu niezła kolorystykę, choć jej zgniły odcień nie każdemu się spodoba, niezłą animację i momentami lekko artystyczne podejście do obrazu. Muzyka także się broni, jest bardzo nastrojowa i sugeruje, że to niekoniecznie będzie anime oparte wyłącznie na pojedynkach z wielkimi insektami w rolach głównych.