Moetan

» もえたん (JAP)

 

Produkcja
Serial TV

Premiera
8.07.2007

Zajawka: Dark Rael
Ocena: 4.50

 

Użytkownicy

ocena
fragmentu

ocena
całości

?.??

8.00 (1)

Zaloguj się, aby móc oceniać.

 

Ink Najihara jest niezdarną i nieśmiałą licealistką niskiego wzrostu. Z tego powodu wszystkim, którzy jej nie znają, wydaje się, iż uczęszcza do szkoły podstawowej. Bardzo to denerwuje naszą bohaterkę, która jest jedną z najlepszych uczennic w klasie, szczególnie w języku angielskim. Darzy uczuciem Nao Tezukę, ucznia niezbyt dobrego, który czas na naukę poświęca na zainteresowania bardzo znajome każdemu japońskiemu licealiście, czyli anime, gry wideo oraz magazyny dla panów. Ink boleje nad tym, ponieważ z Nao, mimo iż nigdy nie zdobyła się na wyznanie mu miłości, wiąże już dość ścisłe plany – chciałaby razem z nim wstąpić na uniwersytet. Jemu, choć jest miły i niegłupi, nie zależy jednak specjalnie na dalszej nauce. Ink chciałaby mu pomóc, ale jak może to uczynić, skoro boi się do niego zagaić.

I tu na scenę wkracza dziwny jegomość, imieniem Arcs Sheldart Elbayas, który będąc w swoim świecie wysokiej klasy magiem, został oskarżony o jakieś wykroczenie, a po próbie ucieczki zesłany na wygnanie do naszego świata, pod postacią gadającej kaczki. Pech, a może szczęście zdecydowało, że spadł wprost na naszą niezdarę, która zdezorientowanego maga zabrała do domu. Kaczor pogodzony ze swoją sytuacją, zaczął działać. Zdziwionej dziewczynie oświadczył, że od dziś jest magiczną dziewczyną i będzie pomagać ludziom w potrzebie... Dał jej magiczny telefon komórkowy oraz gadającą różdżkę i nauczył jak ma się transformować. Był bardzo zadowolony z efektów – okazało się przy okazji, że nie tylko jest ostatnim hentajem, ale na dodatek loliconem. Gotowa do ratowania zagubionych owieczek Ink, od razu przypomniała sobie o kimś, komu potrzebna była pomoc. Otworzyła balkon, wypowiedziała zaklęcie i poleciała do domu Nao, aby pomóc mu w nauce angielskiego...

„Moetan” to seria podręczników do nauki angielskiego, skierowana konkretnie do otaku. Uczyła słówek na podstawie sentencji zapożyczonych z gier i anime. W ekranizacji zachowano nawet element nauki – na ekranie pojawiają się angielskie sentencje, a pod koniec odcinka ma miejsce mikrolekcja. Sentencje odczytuje Ink – jej wymowa nie jest co prawda bardzo słaba, ale do idealnej brakuje jej lata świetlne. Edukacyjny element tego anime zakrawa raczej na żart, przejdziemy więc do właściwego opisu serialu. Nie jest to takie ultratypowe mahō shōjo, choć wiele elementów charakterystycznych się tu znajduje. Potraktowane jest to jednak z niewielkim przymrużeniem oka. Gadająca maskotka jest niezbyt grzecznym, egoistycznym zbereźnikiem – zupełne przeciwieństwo miłego zwierzaka, pomagającego typowej magicznej dziewczynce.

Musze jednak przyznać, że jest coś, co nie podoba mi się w tym anime. Ink jest co prawda licealistką, ale wygląda jak uczennica podstawówki. Nie byłoby w tym nic złego, w końcu takie anime pojawia się raz na jakiś czas, jednak mamy tu fanserwis, a sama transformacja jest ukłonem w kierunku konkretnej grupy odbiorców. Nie wiem jak inni, ale ja poczułem pewien niesmak. Serial jest jednak skierowany do otaku, którzy niejedno już widzieli, sądzę więc, że dla nich nie będzie to nic nowego. Jest jednak jasne, że „Moetan” nie jest serialem dla dzieci.

Anime ładnie się prezentuje. Utrzymane jest w kolorystyce typowej dla mahō shōjo. W zasadzie trudno się tu do czegokolwiek przyczepić. Dobrze dobrano seiyū – Ink brzmi bardzo moe, a odzywki kaczora, posługującego się dialektem kansai, wychodzą bardzo zabawnie (jeśli ktoś kojarzy Vasha z „Triguna”, to Masaya Onosaka gra tu identycznie). Piosenki są za to kiepskie.