Higurashi no naku koro ni kai

» ひぐらしのなく頃に解 (JAP)

 

Produkcja
Serial TV

Premiera
5.07.2007

Zajawka: Pottero
Ocena: 8.00

 

Użytkownicy

ocena
fragmentu

ocena
całości

8.00 (2)

8.50 (4)

Zaloguj się, aby móc oceniać.

 

Najlepsze, moim zdaniem, anime ubiegłego roku nie mogło skończyć się wraz z dwudziestym szóstym odcinkiem. Pozostawiono zbyt wiele pytań bez odpowiedzi, co pozwalało przypuszczać, że w przyszłości doczekamy się kontynuacji, chociażby w postaci filmu kinowego. W niedługim czasie po zakończeniu emisji ostatniego odcinka pierwszej serii dowiedzieliśmy się, że powstanie druga. Kilkakrotnie podawano nieprawdziwe daty premiery, aż w końcu doczekaliśmy się – dziewięć miesięcy po zakończeniu pierwszej części oglądamy pierwszy odcinek drugiej.

Upalny czerwiec 1983 roku, w którym to rozgrywały się wydarzenia pierwszej serii, przeszedł już do historii. Nie tylko jako coś, co minęło, ale przede wszystkim jako czas, w którym zdarzyło się coś ważnego. W Hinamizawie doszło bowiem do wielkiej katastrofy ekologicznej, w wyniku której śmierć ponieśli prawie wszyscy mieszkańcy mieściny. Dwadzieścia pięć lat później do opuszczonej i wyniszczonej wioski przybywa Mamoru Akasaka – policjant, który ongiś prowadził w niej śledztwo w sprawie porwania wnuka wpływowego polityka. Wraz z nim na miejscu pojawiają się jego pomocnik oraz detektyw Ōishi i Rena Ryūgu. Rozmawiają o tym, co tego pamiętnego lata zdarzyło się w miasteczku.

Tak wygląda pierwszy odcinek. Od razu rzuca trochę światła na pewne rzeczy, które w pierwszej serii wydawały się niezrozumiałe, jednocześnie jednak pojawiają się nowe zagadki. Po obejrzeniu pierwszego odcinka jedno wydaje mi się pewne – fabuła będzie równie nietuzinkowa jak w pierwszym sezonie, a widz ponownie będzie musiał trochę się pogłowić i oglądać bardzo uważnie, aby nie umknął mu jakiś ważny szczegół. Jeśli zachowany zostanie znany z pierwszego sezonu sposób prowadzenia historii, w drugiej odsłonie zapewne nie będzie on już wydawał się tak oryginalny, jednak sam poziom opowieści, sądząc po pierwszym odcinku, powinien stać na równie wysokim poziomie (oby tylko nie okazało się to moim pobożnym życzeniem).

Grafika niewiele się zmieniła. Pierwsza seria powstała na podstawie amatorskiej gry komputerowej, więc w takim przypadku skromna oprawa graficzna to coś zupełnie normalnego, w końcu po co wydawać dużo pieniędzy, skoro produkt może się nie przyjąć? Myślałem, że po sukcesie pierwszej części druga będzie szczycić się lepszą grafiką, tak się jednak nie stało. Została ona jedynie troszkę poprawiona, jednakowoż nie widać zbytnich różnic w porównaniu z pierwszą serią, obie utrzymane są w identycznym klimacie.

Bez większych zmian prezentuje się również muzyka. Zmieniono oczywiście opening i ending, moim zdaniem na gorsze. Piosenka końcowa, mówiąc szczerze, w ogóle nie przypadła mi do gustu. Ta z openingu, „Naraku no hana”, jest ładna, jednak w porównaniu z „Higurashi no naku koro ni”, otwierającą pierwszy sezon, wypada blado. Sama animacja w openingu nie jest też tak klimatyczna jak ta z pierwszej części. Podkład muzyczny również niewiele się zmienił, w tle najczęściej słychać znany z poprzedniego sezonu charakterystyczny motyw.

Pierwszy odcinek „Higurashi no naku koro ni kai” co prawda nie zachwycił mnie tak jak pierwszy odcinek poprzedniego sezonu, ale sprawił jak najbardziej pozytywne wrażenie. Klimat opowieści ani trochę się nie zmienił, już na samym początku otrzymujemy mocne i ciężkie kino oraz garść tajemnic, które – miejmy nadzieję – wyjaśnią się w następnych dwudziestu trzech odcinkach. Liczę na to, że klimat ten utrzyma się do końca, a „Kai” będzie można uznać za godną kontynuację rewelacyjnego serialu.

P.S. Oglądanie „Higurashi no naku koro ni kai” odradzam tym, którzy nie widzieli pierwszego sezonu, a chcieliby zabrać się za oglądanie drugiego. Jest to bezpośrednia kontynuacja, więc znajomość pierwszej serii jest absolutnie niezbędna. Co więcej – jeśli poprzednią część obejrzałeś kilka miesięcy temu, przed obejrzeniem „Kai” naprawdę dobrze byłoby sobie ją przypomnieć.