Były w historii anime serie, które doczekały się kilku adaptacji i form na przestrzeni lat. Nie oszukując się, było to spowodowane ich popularnością. Do tej kategorii bez wątpienia należy „Patlabor”. Po sukcesie serii OAV i pierwszego filmu nakręcono czterdziestosiedmioodcinkową serię telewizyjną, utrzymaną w podobnej formie, co jej poprzedniczki. Po zakończeniu emisji serialu w roku 1992 podjęto decyzję, aby wyprodukować drugi film pełnometrażowy. „Patlabor Movie 2” stał się pierwszym znaczącym sukcesem reżyserskim Mamoru Oshiiego i chodzą słuchy, iż to właśnie dzięki niemu został wybrany na reżysera „Ghost in the Shell”. Czy film ten był więc tak dobry? Być może ta opinia was o tym przekona.

Akcja drugiego filmu rozpoczyna się w roku 2002, trzy lata po wydarzeniach znanych z pierwszej części. Niewielu ze znanych nam bohaterów pozostało w sekcji SV2. Większość z nich, rozproszona po całym Tokio i jego okolicach, zajmuje się teraz innymi sprawami. Pozostali jedynie dowódcy – kapitan Gotō i Shinobu. Ta ostatnia, będąc światowej klasy ekspertem ds. laborów, powracała właśnie z konferencji naukowej. Jej powrót został przerwany przez zamieszanie na jednym z mostów w mieście. Podwładni poinformowali ją, że na środku mostu znajduje się samochód, w którym rzekomo ma być umieszczona bomba. Nim nasza bohaterka zdążyła objąć wzrokiem sytuację, następuje ogromna eksplozja, która niszczy część mostu, stale go uszkadzając. Od tego momentu akcja rozwijać będzie się szybko i zaprowadzi naszych bohaterów przed oblicza życiowych rozterek...

Tak pokrótce wygląda opis pierwszych scen filmu. W rzeczywistości jednak nie jest to w świecie „Patlabora” opowieść nowa. Całość filmu jest w istocie przerobioną wersją 5. i 6. odcinka serii OAV. Uzupełniona została oczywiście o wiele nowych scen i dialogów, zyskała inny styl, a sama fabuła stała się bardziej złożona i rozbudowana. Dlatego nawet dla tych, którzy świetnie znają serię OAV, fabuła filmu będzie stanowić nie lada niespodziankę. Pozostali zaś mogą delektować się zagadką kryminalną, jaką przygotowali nam twórcy, bez uczucia déjà-vu. A bez wątpienia jest się na czym skupić. Fabuła filmu jest bardzo rozbudowana i zaskakuje swoją wielopłaszczyznowością i prowadzeniem akcji. Momenty gwałtownego przyspieszenia są przerywane przemyśleniami na temat wojny i systemu politycznego. To już przestał być film o pracy policjantów podczas śledztwa. Mamy do czynienia z pełnowartościowym dramatem politycznym. Styl prowadzenia akcji jest zgoła rozpoznawalny. Obejrzymy go kilka lat później zarówno w „Ghost in the Shell”, jak i „Jin-Roh”. O ile produkcje wcześniejsze ledwie nosiły znamiona charakterystycznego stylu dziś już szeroko znanego reżysera Mamoru Oshiiego, to „Patlabor Movie 2” jest jego koronnym dziełem. Podsumowując, cześć fabularna jest świetnym połączeniem dramatu psychologicznego z polityczną intrygą „opakowaną” w swoista formę znanego reżysera anime.

Głównymi bohaterami są Shinobu (Masami Yūki – projektantka postaci – twierdzi nawet, że całość filmu powstała ze względu na sentyment Oshiiego do tej postaci) i Gotō. Ich relacje są przedstawione w delikatnie zarysowany sposób. Ich psychika i rozterki mają znacznie większe znaczenie niż w poprzednim filmie, i mimo niewielu konkretnych sytuacji do tego, jesteśmy w stanie ich poznać i zrozumieć. Pod tym względem film przypomina nieco właśnie „Jin-Roh” z 1998 roku. Poprzez sprawę poznamy także agenta Arakawę, który będzie pomagał naszym bohaterom w rozwikłaniu zagadki. Postacią, która w filmie pojawi się tylko kilka razy, ale będzie miała ogromny wpływ na fabułę jest Tsuge, dawny nauczyciel i przyjaciel Shinobu, a zarazem legendarny mistrz szkoły obsługi laborów bojowych. Ci bohaterowie przedstawieni są dość szczegółowo, ich motywy są wyjaśniane lub przynajmniej częściowo odsłaniane, a ich psychika wydaje się być dosyć złożona. Bohaterowie na pewno nie psują obrazu całości anime.

Od strony graficznej animacja prezentuje się bardzo dobrze. Jest szczegółowa i staranna jak na pełnometrażową produkcje przystało. Tła robią wrażenie do dziś, a projekt mechaniki budzi zasłużony respekt. Projekt postaci zrobił niemalże krok milowy od czasu pierwszego filmu, więc wygląd postaci, który w pierwszej części filmu nieco odrzucał, teraz stanowi ciekawe połączenie kilku stylów graficznych. Widać, że współpraca z Masami Yūki wyszła filmowi na dobre. Typy graficzne zastosowane w anime nieodłącznie kojarzą się z osobą reżysera, który momentami wprowadzał surrealistyczną formę „ekranu” w animacji, dla podkreślenia nieco tajemniczego klimatu. Całość kolorystyki zaś przez większość czasu trwania anime składa się z barw chłodnych, które budują odpowiedni nastrój zadumy lub niepewności.

Klimat też jest zdecydowanie silną stroną filmu. Budowany przez szereg czynników od odpowiednio wyważonych dialogów, poprzez ujęcia graficzne, a na muzyce kończąc, tworzy spójną całość stanowiącą element nie mniej ważny od samej fabuły. Dominuje klimat raczej ciężki i refleksyjny rozwiewany elementami komediowymi, choć raczej nielicznymi. Jest to coś zdecydowanie innego niż można było znaleźć w serii OAV czy TV.

Kenji Kawai stworzył zdecydowanie lepsze tło muzyczne niż to miało miejsce w odsłonie poprzedniej filmu. Można tu znaleźć kilka gatunków; choćby muzykę elektroniczną czy ambient. Całość tworzy ciekawą koncepcje muzyczną, której może brakuje nieco do dzieł wybitnych, lecz na pewno w pełni dopełnia walory samego filmu.

Reasumując „Patlabor Movie 2” jest produkcją zdecydowanie zasługującą na uwagę. Dla niektórych może okazać się zbyt mało dynamiczny w warstwie bezpośredniej akcji, jednak dla tych, którzy cenią sobie dobry gatunkowo kryminał polityczny w ciekawej oprawie jest to anime naprawdę godne polecenia. Mamoru Oshii pokazał w tym anime swój niewątpliwy talent, który zaowocuje po raz kolejny przy innych produkcjach...