Chyba każdy fan anime pamięta serię OAV zatytułowaną „Oh! My Goddess”, w której niewysoki student Keiichi Morisato, związany kontraktem z anielską Belldandy, zamieszkał z nią i jej dwiema siostrami, o całkowicie odmiennych charakterach, w pewnej starej świątyni. Jeśli spodziewacie się kontynuacji tamtej serii w „Adventures of the Mini Goddesses” to źle trafiliście, bowiem to anime nie jest sequelem, ani alternatywną historią. To nawet nie jest do końca parodia, choć termin ten pasuje tu chyba najlepiej.

Seria OAV powstała w 1993 roku na podstawie mangi Kōsukego Fujishimy, której rysowanie rozpoczął on w 1988 roku. Manga jest tak popularna, że doczekała się już 26 tomów i nadal jest wydawana. Przypomnijmy o co chodziło w tej krótkiej, bo pięcioodcinkowej serii animowanej. Samotny student Keiichi, mieszkając w akademiku ze starszymi kolegami zgłodniał, ale ponieważ przy zamawianiu jedzenia przez telefon pomylił numer, wyszło z tego coś bardzo nieoczekiwanego. W jego pokoju pojawiła się bogini o dźwięcznym imieniu Belldandy, oczekująca na jedno życzenie, które przyrzekła spełnić. Student Morisato, nie wierząc w takie cuda postanowił zażyczyć sobie czegoś, co mężczyzna w jego wieku powinien mieć, czyli dziewczynę. Zażyczył więc sobie dziewczynę i to dokładnie taką jak Belldandy. Bogini o rozbrajająco anielskim usposobieniu spełniła życzenie studenta i została jego dziewczyną. A to dopiero początek. Keiichi przyłapany na wizytowaniu kobiety wylatuje z akademika, ale Belldandy odnajduje pewną opuszczoną świątynię buddyjską, w której się osiedlają. Nasz student jest wniebowzięty, ma dziewczynę i w dodatku mieszka z nią sam! Jego szczęście trwa jednak krótko (powiedzmy, pięć minut): do domu sprowadza się siostra Keiichiego, a następnie starsza siostra Belldandy - Urd, która jest uwodzicielską boginią, posiadającą wszelkie cechy pięknej kobiety, ale ma dwie lewe ręce i niemal każda jej czynność doprowadza do katastrofy. Oczywiście jedna siostra to za mało, więc w domku pojawia się także młodsza siostra Belldandy. Skuld jest jeszcze dzieckiem, za to genialnym, potrafi skonstruować wszystko. Problem w tym, że jej wynalazki nie zawsze działają jak należy. No, a żeby jeszcze tego było mało, teraz w domu Keiichiego i Belldandy zalęgły się szczury, i to jakie...

W tej serii dowiemy się co porabiają boginki w momencie kiedy nasz student przebywa na uczelni. Aby było zabawniej zmniejszyły siebie do rozmiarów, pozwalających na uszczęśliwianie na siłę pomniejszych mieszkańców domu. Szczególnie upodobały sobie właśnie jednego ze szczurów, którego nazywają pieszczotliwie Gan-chan. Szczur, którego życiowym celem jest naprzemienne jedzenie i spanie, jest męczony głównie przez Urd i Skuld. Belldandy natomiast swoim zwyczajem zajmuje się domem i ma mniej czasu na przebywanie z siostrami. Zresztą nikt chyba sobie nie wyobraża żeby Belldandy, bogini pierwszej klasy oraz idealna gospodyni domowa mogła wyrządzić komukolwiek najmniejszą krzywdę.

O ile pierwsza seria była dość poważnie potraktowana przez twórców, choć oczywiście było tam sporo humoru, tak tutaj pozwolono sobie na pełną swobodę. Mamy tu 48 odcinków, trwających po ok. 7 minut. Niektóre z nich są bardzo śmieszne, inne czasami bardzo dziecinne. Dość często są to parodie znanych filmów, np. odcinki parodiujące Godzillę, w którą wciela się Gan, lub Szklaną Pułapkę, gdzie uzbrojone szczury włamują się... no właśnie, jak szczury to oczywiście do lodówki. Boginki pomagają Ganowi w zdobyciu ukochanej, wysyłają go na Księżyc, pomagają schudnąć. Urd stosuje metody magiczne, cudowne pigułki, eliksiry, co często obraca się przeciwko niej, ma bowiem zbyt mało cierpliwości, aby cokolwiek mogło się jej udać w stu procentach. Skuld tworzy zabawki elektroniczno-mechaniczne, potrafi na przykład zrobić mecha z telefonu komórkowego. Koniec końców obie zamiast pomóc szczurowi, bardziej mu swoimi pomysłami szkodzą. Nie w każdym odcinku szczur dostaje po łapkach. Boginki uczą (przedstawiają swoje wersje historii lotnictwa i kolejnictwa), organizują sobie zawody sportowe, zakładają zespół rockowy, oraz walczą z demoniczną Marller.

Nie jest to jakaś nadzwyczajna seria, oczywiście rysowanie i animacja stoją na przyzwoitym poziomie, ale sam pomysł wydaje się być taki sobie. Jednak ze względu na krótki czas trwania odcinków, można sobie pozwolić na oglądanie ich od czasu do czasu, tym bardziej, że tak jak w oryginalnej serii, boginiom udzielają głosów takie sławy jak Kikuko Inoue, Aya Hisakawa czy Yumi Touma.