W ostatnich latach miłośnicy anime często zachwycają się niejakim Shinkaiem – twórcą dwóch filmów, które sprawiły, że wielu otaku już dziś uważa go za twórcę kultowego, stawiając go obok takich niekwestionowanych mistrzów jak Tezuka, Miyazaki czy Oshii. Mnie osobiście twórczość tego pana nie urzekła, ale również mam twórcę, którego traktuję jak inni Shinkaia – Maasakiego Yuasę. Dawniej jego praca przy anime ograniczała się głównie do keyframingu, pisania scenariuszy i rysowania storyboardów. Do czasu, aż powstało „Mind Game”! Ten, zdawać by się mogło, niedoświadczony w tworzeniu osobnik stworzył prawdziwe arcydzieło, które jednak nie przez wszystkich zostało docenione. Omawiany film to rzecz genialna pod różnymi względami. W tej, będącej eksperymentem, przygodowej komedii z domieszką surrealizmu reżyser dość poważnie podchodzi do ważnych zagadnień egzystencjonalnych, takich jak chociażby sens życia. Czasami jego film kojarzyć może się z Pythonowskim „Sensem”, chociaż jest bardziej poważny. Yuasa eksperymentował także z formą, przez co w „Mind Game” oglądać możemy całą gamę przenajróżniejszych technik animacji. Niektóre z nich są naprawdę zaskakujące, a zebrane razem składają się na fenomenalny efekt końcowy.
Ten film polecić mogę wielu osobom. Jeśli lubisz filmy eksperymentalne, bez względu na to, czy w anime, czy kinie aktorskim, gorąco zachęcam do obejrzenia „Mind Game”. Polecam również tym, którym tradycyjne anime/animacje już się znudziły i chcą obejrzeć coś oryginalnego, niecodziennego – nie powinniście być zawiedzeni! Yuasa, tworząc ten film, wysoko ustawił sobie poprzeczkę, ale kolejną swoją produkcją – „Kemonozume” – udowodnił, że potrafi utrzymać świetny poziom. Z niecierpliwością czekam na dalsze produkcja tego utalentowanego autora.