Trudno było się spodziewać po twórcach serii "Cowboy Bebop" czegoś poniżej poziomu tego niezwykle udanego anime. I słusznie. Z pozoru karkołomny pomysł, by łączyć estetykę kina samurajskiego z hip-hopowym podejściem do tematu (muzyka, montaż, postawy niektórych bohaterów, elementy kultury amerykańskiej), dał w przypadku "Samurai Champloo" piorunująco świeży efekt. Na tyle genialny, że trudno uwierzyć, iż nikt wcześniej tego nie zaproponował. Cóż, to cecha wszystkich przełomowych pomysłów: wydają się tak oczywiste, że aż banalne. Każdy z 26 odcinków serii zasadza się na oryginalnym, świetnie wymyślonym koncepcie. Charaktery głównych bohaterów ewoluują z odcinka na odcinek, z biegiem czasu stając się coraz bardziej złożonymi i ciekawymi. Do tego mamy kupę nienachalnie podanych obrazków obyczajowych z życia siedemnastowiecznej Japonii. O poziomie strony wizualnej serii wystarczy jedynie nadmienić, że jest to uczta dla oczu: kapitalna, miękka kreska postaci, świetne tła, kolory, itd. Czego więcej trzeba, by uznać "Samurai Champloo" za jedno z bardziej udanych dzieł w historii gatunku?